Hikayem

9 Ağustos 1978’de Ankara’da doğdum. Doğu Akdeniz Üniversitesi Bilgisayar Programcılığı ve sonrasında Ahmet Yesevi Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği bölümlerinden mezun oldum. 18 yıl boyunca Turkcell’in farklı bölümlerinde, pozisyonlarında ve lokasyonlarında çalıştım. Yoga çalışmam içimde derinleşip kök saldıkça, yoga hayatımın merkezine yerleşti. 2018 Şubat sonunda da hayalleriyle yolları ayrılmayan insanlardan biri olabilmek niyetiyle kurumsal hayata veda ettim.

Yoga ile 2015 yılında ilk hocam Çağ Rical Gürle’den aldığım “Hatha Yoga Teacher Training” eğitimiyle tanıştım. 2016 yılında Defne Suman’la ve sonrasında 2017 yılında David Malka’yla Shadow Yoga çalışmaya başladım ve hala çalışmaya devam ediyorum.

2018 yılı itibariyle Shandor Remete ve Emma Balnaves’den Shadow Yoga ve Nrtta Sadhana öğreniyorum.

2018 Ekim itibariyle de Defne Suman hocamın asistanlığını yapmaya başladım. Bir yandan öğrenciliğim devam ederken, bir yandan da hocamdan Shadow Yoga’yı öğretmenin inceliklerini öğreniyorum.

Son Yazılar

Ergenlik Hikayelerim 2

Bir gün arkadaşlarımla yine mahallede oynuyorum, Nalan ablam yüzü asık bir şekilde yanıma geldi, “Hemen eve gel!” dedi. Yok der gibi omuz silktim, elimi sıkıp “hadi” dedi. Eve gittiğimde çekirdeklenmiş memelerimin belli olduğunu, böyle dışarda koşturmaya utanmadığımı sordu. O ana kadar memelerimin olduğunun bile farkında değildim. Kendini çok kötü hissettiğimi hatırlıyorum. Akşam Mehveş ablam işten … Okumaya devam edin Ergenlik Hikayelerim 2

Ergenlik Hikayelerim 1

Bir önceki yazımda Rüzgar’la birbirimize uzun süreler maruz kaldığımız için çok anlamsız sebeplerden daha sık çatışmaya başladığımızdan bahsetmiştim. Bu yüzden Rüzgar’ın şu an yaşadıklarını daha iyi anlayabilmek için kendi ergenliğimi düşünmeye başladım.  Düşündükçe de bir sürü hikaye tekrar canlandı. İçimde hala bir parça o ergen kız var biliyorum. Hikayeler canlanınca, taa o zamanlar hayatı ciddiye … Okumaya devam edin Ergenlik Hikayelerim 1

Hobit bir evim olsun isterken hobit bir bahçem oldu.

Burada sonbaharın tüm güzelliğiyle sürdüğü güzel günler yaşıyoruz. Bir süredir bana en çok sorulan soruyla ilgili bir yazı yazmak istedim. “Aylin Belgrad’a alışabildin mi? Rüzgar alıştı mı?”. Tahmin ettiğimizden daha kısa sürede alıştık yeni yuvamıza, yani Senjak’taki evimize yaşantımıza. Rüzgar arkadaşlarına, okuluna, takımına, koçlarına da alıştı, sevdi. Arada “Seneye dönerim ben.” dese de bence şimdilik gayet … Okumaya devam edin Hobit bir evim olsun isterken hobit bir bahçem oldu.

Yaşamak ne güzel şey, değil mi?

Kadın Meryl Streep’in Kramer vs. Kramer filmindeki haline çok benziyor. Pürüzsüz teni, saçları, elmacık kemikleri, gülümsemesi, dudakları…Adam kadına bakıyor, kadın adama. Ben de çaktırmadan kadın ve adamı izliyorum. Neyse ki güneş gözlüklerim gözümde. Adamın yüzünü görmüyorum, merak da etmiyorum. Sabahın erken saatleri…Ben her sabah olduğu gibi Rüzgar’ı okula bırakmış, parkta yürüyüş yapmışım. Havayı güzel görünce … Okumaya devam edin Yaşamak ne güzel şey, değil mi?

More Posts